درست كه اينترنت بالاي 128 كيلو براي من بيشتر متافوره است تا هر چيز ديگر، اما خب از لحظه اي كه خبر ممنوعيت اينترنت بالاي 128 كيلوبايت را شنيدم، ذهنم مدام اين قضيه را با ممنوعيت موتورسيكلت هاي بالاي 125 سي سي مقايسه مي كند،اينترنت كف خيابانهاي تهران است و رانندگي در آن بوسيلۀ مودم بالاتر از 128 سي سي ممنوع است.
كمي تا حدي متافيزيك، از ديد ناظر بيروني:
كتاب زير آسمانهاي جهان؛ جهانبگو سئوالاتي ميپرسد، مرتبط با كم و كيف زندگي در دموكراسي. در انتهاي جوابها، داريوش شايگان جملاتي ميگويد بدين مفهوم: انساني كه دور از همۀ اين قضاياست، همۀ اين بحثهاي عالمانه برايش نامفهوم است و غير لمس شدني.
براي من كه از اينترنت 28 كيلو استفادت كرده و كيف وافي ميبرم، اين بحثها چنين مفهومي دارد: آقا يا خانمي از چيزي استفاده ميكرده و حالا بايد به كمترش رضايت دهد، اين بر اساس مفاد قوانين شخصي بنده،اصلا كار جالبي نيست. وگرنه اينكه اينترنت 256 كيلو يا بالاتر از آن، چيست و چه كار ميكند، اينها را خب طبيعي ست كه نميدانم و ازين ندانستن، ابدا هم احساس ناراحتي نميكنم چون عقربك كيلومتر شمار اينترنت اينجا مدام بين 24و 26 و 28 بازي ميكند.
دو خط از يك نامه: عزيزان من، اميدوار بوديم كه وضع اينترنت شما، از ايني كه هست بهتر شود؛ چرا كه گمان ميكرديم به طبع آن ، وضع اينترنت ما هم از ايني كه هست بهتر خواهد شد. حالا كه اينترنت شما بهتر كه هيچ كمتر هم شده است، اميدي به بهبودي اينترنت در نقاط ديگر هم نميرود. حيف شد! پوووف.
كجا خواندم؟
نوشته بود انتقاد ميكنند كه كاربران اينترنت ايراني بيشتر به چت ميپردازند، بعد گفته بود عزيز من با اين اينترنت شما مگر كار ديگري هم ميشود كرد؟!
مرتبط:
+ ممنوعيت استفاده از اينترنت پر سرعت+ شير يا خط بهتر ازاينترنت، آمد پديد+ سرعت بالاتر از 128 ممنوع+ نامۀ سرگشاده به وزير ارتباطات و فناوري اطلاعات